pizza-spaghetti.pl

ciasto na pizzę

admin — Sat, 24 Dec 2011 15:00:35 +0000

ciasto na pizzę

W poniższym wpisie zaprezentuję prosty przepis na rewelacyjne ciasto na pizzę. A czymże była by ta strona bez przepisu na ciasto na pizzę.

Składniki:

3 szklanki mąki
3 dkg drożdży
pół szklanki wody + 1 szklanka wody
cukier
oliwa
sól
ewentualnie zioła, sproszkowana papryka

Przepis:

Proponuję zacząć od przygotowania drożdży. W tym miejscu warto przypomnieć, że wszystkie składniki powinny mieć temperaturę pokojową. 3 dkg drożdży skruszyłem do kubka (taki zwykły kubek, w którym pijam herbatę). Dodałem do tego dwie łyżeczki cukru, zalałem ciepłą wodą (do pełna), wymieszałem aż wszystko było jednorodne.

Do wyrobienia ciasta użyłem miksera. Wsypałem trzy szklanki mąki, dodałem pół szklanki wody, sproszkowaną paprykę, oregano. Ostatnie dwa składniki można pominąć. Następnie do wszystkiego dodałem zawartość kubka (wymieszane drożdże z wodą i cukrem). Do tego wszystkiego dodałem trzy łyżeczki oliwy i dwie łyżeczki soli. Jeżeli chodzi o oliwę, to z doświadczenia wiem, że im więcej oliwy tym ciasto będzie cieńsze, mniej wyrośnięte. Jeżeli chcesz mieć płaskie i zbite ciasto możesz sobie pozwolić na więcej oliwy.

Wyrobiłem ciasto. Najpierw wszystko wymieszałem w mikserze by potem wyłożyć ciasto na stół i zagnieść ręcznie podsypując mąką, aby było miękkie, gładkie i nie kleiło się za bardzo do rąk. Następnie dałem ciastu odpocząć i wyrosnąć. Ja to robię w ten sposób, że nagrzewam piekarnik do ok. 40 stopni i wkładam tam ciasto na ok. 15 – 20 min przykryte ściereczką. Mam wtedy mam czas na przygotowanie składników na pizze.

Po ok. 15-20 min wyciągnąłem ciasto. Zagniotłem jeszcze delikatnie i użyłem wałka do sformowania kształtu placka. Po tej operacji dałem plackowi jeszcze chwilę odpocząć i zacząłem układać składniki. Placki ułożyłem na papier do pieczenia, a papier na blachę. Zanim położyłem papier to zwilżyłem blachę. Zauważyłem, że wtedy zmniejsza się ryzyko spalenia spodu. To dobry moment aby zacząć nagrzewać piekarnik (temp. ok. 200 stopni – bez termoobiegu).

Gdy składniki były już ułożone, placek miał pożądany kształt to wsadziłem pizzę do piekarnika i piekłem ok. 20 min w temperaturze 200 stopni.

Oczywiście zanim używałem miksera to zagniatałem ciasto od początku do końca ręcznie. Wydłuża to trochę czas i powoduje, że potem więcej sprzątania ale konsumpcja tak zrobionej pizzy daje tyle radości, że szybko zapomina się o bałaganie w kuchni.

SMACZNEGO!

Wakacje we Włoszech

donpedro — Tue, 06 Dec 2011 23:44:16 +0000

Podróżować po świecie i nie być we Włoszech to prawdziwy grzech! Jeszcze cięższym przewinieniem jest spędzanie włoskich wakacji jedynie na zwiedzaniu (bezsprzecznie wyjątkowych) zabytków. Bo Italia to przede wszystkim kuchnia, więc jeśli chcemy zamienić sztampowy urlop w wakacje pełne smaku – na mapie przejazdowej zaznaczmy punkty gastronomiczne.

Oczywiście – musimy spróbować oryginalnej pizzy i spaghetti. Najlepiej, jeśli przysmaki te zostaną przygotowane w małych, rodzinnych bistrach, położonych z dala od turystycznych szlaków. Kiedy już poczujemy na podniebieniu wonną bazylię – poprośmy o deser! Pierwszym przystankiem w tym słodkim etapie podróży będzie oczywiście tiramisu – tradycyjny smakołyk łączący mocną kawę i delikatność serka mascarpone. Następnie, poprośmy o tradycyjne lody, drożdżowe ciasto, porcję nugatu i słodkie cappuccino. No co? Jesteś na urlopie, a wakacje to czas popuszczania pasa – także żywieniowego.

Italia to kraina smaków, od tych słodkich, po ujmująco gorzkie. Dlatego spędzając tam wakacje warto kosztować regionalnych potraw, które w dobrych, rodzinnych lokalach przygotowane są według wielowiekowych receptur i jedynie ze świeżych składników.

Kompletując pamiątki na pożegnanie Włoch – nabądźmy trochę przypraw, kilka puszek pomidorów, ostre papryczki… Owszem, wszystkie te składniki znajdziemy w krajowych marketach. Ale kupione w Italii, będą smakować zupełnie inaczej, a przy okazji – obudzą fantastyczne, urlopowe wspomnienia.

Pizza – w domu czy w specjalistycznej pizzerii?

donpedro — Tue, 29 Nov 2011 21:07:18 +0000

Włoskie dania cieszą się dużą popularnością nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Szczególnie uwielbiana jest pochodząca z tego kraju pizza. Wieloletnia tradycja wyrabiania i podawania pizzy sprawia, że jest to jedno z najbardziej popularnych dań na świecie! Jest ona przyrządzana zarówno w prywatnych domach, jak i w lokalach gastronomicznych, restauracjach i dużych punktach typu fast food. Istnieje mnóstwo przepisów na ten włoski przysmak. Najprostsza jest oczywiście margherita, do której poza ciastem stanowiącym spód (grube lub cienkie), dodaje się jedynie sos pomidorowy i ser żółty, ewentualnie oregano. Taką pizzę z łatwością przygotuje każdy – nawet jeśli nie jest mistrzem gotowania.

Jednak istnieje mnóstwo innych rodzajów pizzy, a liczba jej typów stale się powiększa, bo tu tak naprawdę wszystko zależy od fantazji osoby, która zabiera się za przygotowanie pizzy. Niektórzy preferują przepisy na pizzę na cienkim cieście, inni na grubszym. Poza różnicami w przepisach na ciasto, zupełnie odmienne są też dalsze składniki (podstawa pizzy i jej główny atut!). Na wierzchu pizzy może pojawić się mięso pod wieloma postaciami (mielone, plasterkowane, cięte, siekane duszone i smażone), owoce morza, warzywa, czasem nawet drobno pokrojone owoce. Oprócz tego, dodaje się także inne rodzaje sera, które urozmaicają pizzę. Może to być ser pleśniowy, feta oraz ser żółty we wszystkich odmianach znanych w serowym świecie.

Ze względu na duży popyt na pizzę, istnieją specjalne lokale serwujące wyłącznie wielorodne typy tej potrawy. Jest to pizzeria, która znajduje się praktycznie w każdej większej miejscowości. Pizzerie są szczególnie lubiane przez młodzież, ponieważ można tu szybko i smacznie zjeść, wybierając przysmak mający w sobie wyłącznie te składniki, które odpowiadają naszemu podniebieniu. Niemniej jednak, osoby w każdym wieku gustują w pizzy, nie tylko kupując ją w lokalach, ale też przygotowując samodzielnie bądź też nabywając jej mrożoną wersję. Taka pizza może być odgrzewana w piekarniku albo mikrofalówce.

Pesto z natki pietruszki

donpedro — Thu, 24 Nov 2011 15:04:14 +0000

Tradycyjne pesto – z piniowych orzechów, oliwy i bazylii – od wielu lat dostępne jest w naszych sklepach. Warto jednak pokusić się o wykonanie podobnego sosu ze składników klasycznych dla kuchni polskiej – a nie śródziemnomorskiej.

Do tego będziemy potrzebowali:
- spory pęczek natki pietruszki
- pół szklanki prażonych migdałów i pestek dyni (albo jednego z nich)
- 5 łyżek oliwy
- 50 g. startego parmezanu
- łyżka octu balsamicznego
- łyżka świeżo wyciśniętego soku z cytryny
- przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku
- łyżeczka pieprzu ziołowego

Wszystkie składniki umieszczamy w wysokim naczyniu i za pomocą blendera ucieramy na w miarę gładki sos. Z podanych składników nie wyjdzie go dużo, jednak jego smak jest na tyle wyrazisty i charakterystyczny, że wystarczy go mała ilość by potrawa zyskała niepowtarzalnego charakteru. Sos podajemy z ugotowanym ardente makaronem typu wstążki. Makaronu nie hartujemy, a do sosu dodajemy łyżkę wody, w której gotował się makaron. Dzięki temu sos będzie „oblepiał” makaron, a nie spływał po nim. Podajemy od razu po przygotowaniu – póki makaron jest jeszcze ciepły. Na koniec warto posypać danie dodatkową porcją parmezanu. Smacznego!

Tradycyjne pesto – z piniowych orzechów, oliwy i bazylii – od wielu lat dostępne jest w naszych sklepach. Warto jednak pokusić się o wykonanie podobnego sosu ze składników klasycznych dla kuchni polskiej – a nie śródziemnomorskiej. Do tego będziemy potrzebowali:

- spory pęczek natki pietruszki
- pół szklanki prażonych migdałów i pestek dyni (albo jednego z nich)
- 5 łyżek oliwy
- 50 g. startego parmezanu
- łyżka octu balsamicznego
- łyżka świeżo wyciśniętego soku z cytryny
- przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku- łyżeczka pieprzu ziołowego

Wszystkie składniki umieszczamy w wysokim naczyniu i za pomocą blendera ucieramy na w miarę gładki sos. Z podanych składników nie wyjdzie go dużo, jednak jego smak jest na tyle wyrazisty i charakterystyczny, że wystarczy go mała ilość by potrawa zyskała niepowtarzalnego charakteru. Sos podajemy z ugotowanym ardente makaronem typu wstążki. Makaronu nie hartujemy, a do sosu dodajemy łyżkę wody, w której gotował się makaron. Dzięki temu sos będzie „oblepiał” makaron, a nie spływał po nim. Podajemy od razu po przygotowaniu – póki makaron jest jeszcze ciepły. Na koniec warto posypać danie dodatkową porcją parmezanu. Smacznego!

Francuskie mini pizze –błyskawiczna i smaczna przekąska.

donpedro — Wed, 09 Nov 2011 20:14:08 +0000

Małe pizze z ciasta francuskiego, to potrawa niezwykle łatwa do zrobienia, a przy tym naprawdę smaczna i zaskakująco sycąca. Sprawdzą się na każdym przyjęciu – urodzinach, prywatce, romantycznej randce czy po prostu jako kolacja.Do ich wykonania potrzebujemy jedynie gotowego ciasta francuskiego, sosu oraz ulubionych dodatków. Przygotowanie przekąski zajmuje jedynie 20 minut.
Na początku rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni. W tym czasie gotowe ciasto dzielimy na kwadraty a każdy z nich smarujemy sosem – gotowym pomidorowym, pesto, czosnkowym lub po prostu nakładamy cienką warstwę ketchupu. Następnie na każdym kawałku układamy pokrojone w plasterki warzywa, mięso, ser i przyprawy. Blachę wykładamy papierem do pieczenia, przenosimy kwadraty z ciasta na blachę i wkładamy ją do piekarnika na 15 minut. Po tym czasie mini pizze są już gotowe. W przypadku piekarnika bez termo-obiegu czas pieczenia powinien być kontrolowany – może zmienić się o parę minut. Pizza trzymamy w piekarniku do zrumienienia ciasta. Smakują dobrze zarówno na ciepło jak i na zimno. Po upieczeniu dobrze komponują się ze wszystkimi sosami i świeżymi dodatkami. W błyskawicznym tempie znikają z talerza!

Poniżej lista sprawdzonych kompozycji dodatków na każdą okazję. Zachęcam również do eksperymentowania ze swoimi ulubionymi smakołykami.

Na domową imprezę:

Sos czosnkowy, plastry wędzonego łososia, pomidory koktajlowe, parmezan
Sos pomidorowy, plastry cukinii, podsmażony boczek, oregano
Sos pesto – zielony, połówki zielonych i czarnych oliwek, kostki sera feta

Przysmaki najmłodszych

Sos pomidorowy, podsmażone mięso mielone, żółty ser
Sos czosnkowy, pomidory, cebula, kawałki piersi z kurczaka w przyprawie gyros
Nutella, plastry bananów lub truskawek, syrop klonowy

Na wieczorną randkę:

Sos śmietanowy, kawałki sera typu „lazur”, suszona natka pietruszki, papryka zielona i czerwona – pokrojona w paski
Przysmażone, małe krewetki, oliwa z oliwek, pomidory koktajlowe, czosnek suszony, bazylia
Miód, plastry twardych i soczystych jabłek, szczypta cynamonu, cukier brązowy

Smacznego!

Biscotti imbirowe

alice — Tue, 11 Jan 2011 18:15:43 +0000

Biscotti są idealne do porannej kawy czy poobiedniej herbaty. Nie są słodkie ale uzależniają. Same w sobie chrupiące a zanurzone w cappuccino rozpływają się w ustach.

Składniki:
1 ¾ szklanka mąki
½ szklanki mąki kukurydzianej
1 szklanka cukru
2 łyżeczki mielonego imbiru
1 łyżeczka proszku do pieczenia
½ łyżeczki sody
½ łyżeczki soli
2 duże jajka
2 białka z dużych jaj
3 łyżeczki soku pomarańczowego (najlepiej świeżo wyciskanego)
3 łyżeczki startej skórki pomarańczowej
1 ½ szklanki migdałów zblanszowanych czy tez wyparzonych (ewentualnie mogą być inne orzechy według uznania)
Jak to się robi?
Na początek należy włączyć piekarnik na 160-170 stopni C. Duża blachę zaś wykładamy papierem do pieczenia lub smarujemy masłem. Następnie w dużej misce mieszamy mąkę pszenną, kukurydzianą, cukier, proszek do pieczenia, sól, imbir oraz sodę. W oddzielnej misce ubijamy razem jajka, białka sok pomarańczowy oraz skórkę z pomarańczy, a następnie wlewamy płynne składniki do uprzednio wymieszanych składników sypkich. Wszystko mieszamy aż się połączy w jedną masę. Wrzucamy migdały i delikatnie mieszamy. Kolejnym krokiem jest uformowanie zwilżonymi wodą dłońmi czegoś na kształt bochenka chleba i ułożenie na blasze. Pieczemy 25-30 minut aż się zbrązowi i będzie twardy przy dotyku. Po wyjęciu należy nasz „bochen” pokroić nożem w kromki około 1-1,5 centymetra grubości. Kromki układamy jedna koło drugiej z powrotem na blasze i pieczemy jeszcze ok.10 minut. Nasze ciastka muszą być chrupiące ale nie przypieczone. Najlepiej przechowywać je w zamkniętym pojemniku żeby nie nabierały wilgoci i zachowały swoją chrupkość.
Smacznego!

z innej beczki…

admin — Tue, 11 Jan 2011 18:05:54 +0000

Ciekawy cytat ostatnio znaleźliśmy. Henryk Sienkiewicz pisał: „Każdy człowiek cywilizowany ma dwie ojczyzny: własną i Włochy”

Włoskie Święta

alice — Thu, 23 Dec 2010 20:33:24 +0000

Okres świąteczny we Włoszech trwa od 24 grudnia do 6 stycznia, czyli od Wigilii do Święta Trzech Króli. Taki układ ma swoje korzenie w pogańskich zwyczajach starożytnych Rzymian, w tym samym okresie mieli oni swoje uroczystości. Rozpoczynały się one od Saturnaliów, czyli przesilenia zimowego, a kończyły na początku roku, w czasie tzw. Kalend. Oczywiście przygotowania do świąt zaczynają się wcześniej, a na pewno widać je od 8 grudnia kiedy to Włosi świętują Niepokalane Poczęcie.

Prezenty na Boże Narodzenie są coraz powszechniejszym zwyczajem. Jednakże sam Babbo Natale czyli Święty Mikołaj jako dzień dawania prezentów wyznaczył 12 dzień Bożego Narodzenia, kiedy to Trzech Króli przyjechało do Dzieciątka dać mu swoje prezenty. Dzisiejszym dzieciom prezenty wręcza La Befana (czarownica), która pod osłoną nocy wkłada upominki do skarpetek.

Święta we Włoszech nie są całe szczęście na tyle skomercjalizowane jak np. w USA. Tradycją u dzieci nie jest pisanie listów do Świętego Mikołaja, lecz listy do rodziców, w których to wyrażają swoją miłość do nich.
Włosi przyjęli również trochę zwyczajów z północnej europy. Dzisiaj zwłaszcza na północy Półwyspu Apenińskiego rodziny dekorują w swoich domach choinki. Kolorowe lampki na ulicach widoczne są już od końca listopada. Główną atrakcją pozostają jednak szopki oraz pasterka. Praktycznie każdy kościół ma swoją własną szopkę, często znajdują się one również na głównych placach.
W Wigilie na większych placach miejskich rozpala się świąteczne ogniska, szczególnie w miastach górskich.

A co do jedzenia?

Tradycyjnie w Wigilie je się bezmięsnie. Po kolacji zaś rodziny udają się na pasterkę. W niektórych regionach południa kolacja wigilijna składa się z 7 rybnych dań. W pierwszy dzień Bożego Narodzenia na stół wkraczają dania mięsne.

Buon Natale!!

Pasta cytrynowa

alice — Sun, 19 Dec 2010 21:20:07 +0000

Potrawa przywołująca wspomnienia ze śródziemnomorskich wakacji. Nadaje się zarówno jako danie główne na codzienny mały obiad jak i przystawkę przed głównym daniem.

Składniki:
opakowanie makaronu spaghetti lub tagliatelle
1/4 szklanki tymianku bądź natki pietruszki lub bazylii – zioła muszą być świeże
1 średniej wielkości posiekana główka czosnku (lub większa jeśli ktoś jak ja uwielbia czosnek)
1/4 szklanki oliwy z oliwek
sok i skórka z dwóch cytryn
pół szklanki orzeszków pinii, opieczonych i podrumienionych wcześniej na patelni
sól i pieprz

Jak to się robi:
Pierwszym krokiem jest wymieszanie w jednej misce: oleju, ziół, soku i skórki z cytryny oraz czosnku. Kolejnym doprawienie solą i pieprzem według uznania. Następnie należy dodać orzeszki pinii i odstawić całość aby się „przegryzło”. Makaron ugotować w osolonej wodzie al dente. Tuż przed odcedzeniem wybrać z garnka szklankę wody z gotowania makaronu. Kolejną rzeczą jest oczywiście odcedzenie makaronu. Kolejno należy go wrzucić do drugiego garnka wraz z sosem cytrynowym, przemieszać i postawić na ogień. Aby uniknąć przywierania mieszamy i podlewamy, w miarę potrzeb, wodą z gotowania makaronu. Gdy makaron z sosem będzie gorący można podawać. Najlepiej przed samym podaniem przemieszać go tak by orzeszki pinii były widocznie na wierzchu. Danie można przyozdobić świeżymi ziołami, jak również podawać z grillowanymi krewetkami.
Buon Appetito!

zupa z cukinii

donpedro — Tue, 14 Dec 2010 20:35:12 +0000

Jedna z moich ulubionych zup. Do jej przygotowania potrzebny nam będzie bulion. Przepis na zdrowy i pyszny bulion znajdziecie tutaj: http://pizza-spaghetti.pl/72/zdrowy-bulion/.

Składniki:
jedna cebula, jedna duża cukinia, trzy ząbki czosnku, jogurt naturalny, oliwa, zotarella, pieprz, sól, mielony imbir, oregano, papryczka chilli, trzy kubki bulionu.

Przepis:
Zaczynam od podgrzania bulionu. Najczęściej korzystam z zamrożonego, zrobione przez siebie wcześniej bulionu.
Na rozgrzaną patelnię (z tłuszczem) wrzucam cebulę pokrojoną w piórka. Do tego dodaję trzy ząbki czosnku. Czosnek można wrzucić w łupinach. Przed wrzuceniem czosnku na patelnię miażdżę go delikatnie. Gdy czosnek i cebula są już lekko podsmażone wrzucam do tego drobno pokrojoną cukinię. Następnie przyprawiam całość pieprzem, solą, imbirem i oregano. Do tego wszystkiego dodaję papryczkę chilli. Papryczkę wrzucam drobno pokrojoną razem z pestkami.

Po smażeniu całości prze ok 7-8 minut na wolnym ogniu wrzucam całość do miksera kielichowego. Zanim zacznę miksować dodaję jeszcze kulkę zotarelli, dwie łyżki oliwy, kubek bulionu. Całość miksuję aż powstanie jednorodny krem. Następnie zmiksowany krem przelewam do garnka gdzie wcześniej podgrzałem pozostałe dwa kubki bulionu. Mieszam wszystko podgrzewając na lekkim ogniu przez maksymalnie dwie minuty. Po tym wszystkim zupa jest gotowa.

Tak przygotowaną zupę z cukinii najczęściej podaję z grzaneczkami.

Jeżeli ktoś sobie życzy to może dodatkowo dodać do swojej porcji łyżeczkę lub dwie jogurtu naturalnego.

SMACZNEGO!